妙脆角

每日分享全球宏观分析

10Volgend

67volgers

Feed

De echte waarschuwingsbel is geluid! Gisteravond was het Black Wednesday, een perfecte storm van Amerikaanse staatsobligaties trof de markt, drie zwarte zwanen vlogen tegelijkertijd uit: Amerikaanse aandelen, staatsobligaties en goud, de wereldwijde kapitaalmarkten daalden massaal. Wat is er gisteren precies gebeurd? Er is een verborgen rood licht dat waarschijnlijk door iedereen over het hoofd is gezien. Allereerst eindigden de onderhandelingen tussen de VS en Iran gisteren zonder resultaat, de olieprijs steeg opnieuw boven de 90. De tweede zwarte zwaan was de Amerikaanse PMI-index van september die gisteren werd gepubliceerd en de marktverwachtingen ruimschoots overtrof, wat wijst op een hete Amerikaanse economie en inflatie. De derde was de verklaring van Fed-bestuurder Barr, die een havikachtige verwachting uitte en zei dat hij verdere renteverhogingen steunt om de inflatie te verlagen. Na deze drie zwarte zwanen steeg de kans op een renteverhoging in oktober in de VS tot boven de 70%, de vijfjarige Amerikaanse staatsobligatierente steeg boven de 5%, en de tienjarige staatsobligatierente bereikte 5,128%, het hoogste niveau sinds de kredietcrisis van 2008, wat de wereldwijde financiële markten deed beven. Laat me analyseren welke van deze drie zwarte zwanen echt een serieuze zwarte zwaan is en welke slechts een schrikmiddel is dat snel voorbijgaat. Allereerst denk ik dat de verklaring van Fed-bestuurder Barr het minst zorgwekkend is. Hij is van nature een havik binnen de Fed en stemde ook voor renteverhoging bij deze stemming. Zijn uitspraken zijn meer bedoeld om de marktverwachtingen te sturen en de inflatieverwachtingen te temperen. Zijn houding vertegenwoordigt alleen zijn persoonlijke mening, niet die van de meerderheid van de Fed-leden, en zijn stem kan de algemene situatie niet veranderen. Dan is de olieprijs het echte punt van aandacht. De schakel van de wereldwijde financiële markten, merk je het niet? Zodra de olieprijs overdag stijgt, dalen 's nachts de Amerikaanse aandelen en staatsobligaties samen, en de volgende dag ontsnapt ook onze A-aandelenmarkt er niet aan. Maar als de olieprijs daalt, stijgen zowel aandelen als goud samen. Dit komt omdat olie niet alleen het belangrijkste grondstof is voor de wereldwijde industriële productieketen, maar ook de inflatie in landen verbindt, en inflatie bepaalt of landen de rente verhogen of verlagen, wat uiteindelijk de kapitaalkosten en de richting van de wereldwijde aandelenmarkten bepaalt. De olieprijs schommelt nu tussen 90 en 100 en het is moeilijk om op korte termijn een uitkomst te krijgen, dus blijft er een rood licht branden in de markt. Wat gisteravond de markt echt verraste, was de net gepubliceerde Amerikaanse PMI van september. De samengestelde PMI kwam uit op 58,4, het hoogste sinds 2022. En als we naar de drie belangrijkste deelindices kijken: de orderindex overtrof de verwachtingen ruimschoots en bereikte een nieuw hoogtepunt sinds 2022; de werkgelegenheidsindex toont een zeer hete wervingsmarkt, maar er zijn niet genoeg mensen om aan te nemen; de prijsindex laat zien dat de grondstofprijzen blijven stijgen. Deze drie samen schetsen een beeld van een hete Amerikaanse economie, met een tekort aan werknemers en stijgende lonen, wat waarschijnlijk de inflatie van upstream en lonen naar downstream zal doorgeven. Dit komt volledig overeen met de "prosperity tightening" die de nieuwe Fed-voorzitter Walsh noemde tijdens de laatste beleidsvergadering, waarbij de Amerikaanse economie onder leiding van AI niet te koud maar te heet is en renteverhogingen nodig zijn om het te stabiliseren. Daarom is deze onverwacht hoge PMI de uiteindelijke reden dat de kans op een renteverhoging in oktober tot 70% steeg. Maar sterke economische groei in de VS heeft ook een goede kant: het stimuleert de winst van Amerikaanse bedrijven en ondersteunt de aandelenmarkt. Voor de aandelenmarkt is het dus op korte termijn negatief, maar op lange termijn, na de publicatie van de kwartaalcijfers, kan het positief uitpakken. Daarom is deze PMI slechts een geel licht. Maar ik wil iedereen waarschuwen: er is een verborgen rood licht dat waarschijnlijk door iedereen wordt genegeerd en dat de belangrijkste reden is. Dat is de volatiliteitsindex MOVE (Merrill Lynch Option Volatility Estimate Index) van de Amerikaanse obligatiemarkt, waar ik in eerdere video's over heb gesproken. Deze MOVE-index vertegenwoordigt de echte paniekindex van de Amerikaanse obligatiemarkt. Hoewel de Amerikaanse staatsobligatierente blijft stijgen, bleef deze volatiliteit onder de 80, wat betekent dat obligatiebeleggers niet massaal hun staatsobligaties verkopen, maar de renteverhogingen van de Fed herwaarderen, een ordelijk marktgedrag. Maar sinds gisteravond is dat veranderd. De MOVE-index steeg van 78,5 de dag ervoor naar 95,5 gisteravond, een stijging van maar liefst 21%, en nadert de grens van 100. Je moet weten dat de MOVE-index historisch gezien sterk stijgt vóór paniek of crisis op de financiële markten. Neem de pandemie in 2020 als voorbeeld: toen steeg de MOVE-index van 80 naar 120, en een week later daalden de aandelenmarkten sterk. Daarom kan de paniek op de Amerikaanse financiële markten worden beoordeeld aan de hand van de MOVE-index: onder 80 betekent een gezonde situatie, tussen 80 en 100 betekent dat de markt gespannen raakt, tussen 100 en 120 betekent diepe paniek, en boven 120 betekent waarschijnlijk het begin van een crisis. We zijn nu van normaal naar gespannen gegaan, vanavond moeten we zien of de grens van 100 wordt doorbroken. Ik zal deze indicator blijven volgen, want dit zal nadelige effecten hebben op de wereldwijde financiële markten, of het nu aandelen, valuta, goud of grondstoffen zijn. Iedereen moet zeker risicobeheer toepassen. Het Midherfstfestival en het Nationale Feestvakantie komen eraan, en de buitenlandse markten zijn in deze periode niet gesloten, dus ik raad iedereen aan om hun posities goed te beheren. Meer analyses zal ik met je delen, klik op volgen en ik neem je mee door de renteverlagingcyclus. Bovenstaande is slechts mijn persoonlijke mening en geen beleggingsadvies, wees voorzichtig met risico's.

Alles stijgt, het Midden-Oosten speelt weer in onze handen De Amerikaanse aandelen, staatsobligaties, de Chinese yuan en grondstoffen zijn vrijwel gelijktijdig sterker geworden, er is een situatie van algemene stijging ontstaan, is het je opgevallen? Begin september zette de Houthi-militie plotseling kracht bij en blokkeerde opnieuw een van de uitgangen voor olie uit het Midden-Oosten, waardoor de wereldwijde olieprijs direct boven de 100 dollar steeg. Tegelijkertijd werden de hoge inflatie, hoge rente en hoge staatsobligatierendementen in de VS, samen met de steeds slechter wordende verwachtingen voor de tussentijdse verkiezingen onder Trump, volledig door de olieprijs overhoop gehaald. We zien dat de tegenpartij geen opties meer heeft; de Amerikaanse minister van Financiën, Janet Yellen, riep zelfs zeldzaam op de G20 op ons te vragen om te bemiddelen in het Midden-Oosten-conflict tussen de VS en Iran. Daarna zagen we dat Iran hoge functionarissen naar China stuurde en dat de situatie deze week aanzienlijk afkoelde. Iran is bereid terug te keren aan de onderhandelingstafel, de Houthi's zijn ook bereid tot een wapenstilstand en onderhandelingen, en de olieprijs daalde snel terug naar rond de 90 dollar. Wat betreft dit geopolitieke conflict in het Midden-Oosten, had de VS, naast het stabiliseren van de situatie in het Midden-Oosten voor Israël als bondgenoot, eigenlijk gepland om een wereldwijde energiecrisis te veroorzaken om strategische druk uit te oefenen op de grootste enkele olie-inkoper ter wereld, namelijk ons, en zo een troefkaart te creëren voor deze ontmoeting. Maar die berekening is volledig mislukt; de olieprijs en inflatie in de VS blijven hoog, maar aan onze kant is alles juist zeer stabiel. Sinds het tweede kwartaal importeert China dagelijks gemiddeld 8,1 miljoen vaten ruwe olie, wat 32% minder is dan in het eerste kwartaal. In mei en juni daalde de import zelfs onder de 8 miljoen vaten, het laagste niveau sinds 2016. Waarom zijn we plotseling minder afhankelijk van olie-import? Ten eerste hebben we altijd een veiligheidsvoorraadensysteem gehad, met strategische en commerciële energievoorraden die al 20 jaar worden aangelegd en direct op de markt worden gebracht om de binnenlandse olievoorziening en prijzen stabiel te houden. Ten tweede hebben we vroegtijdig strategische landleidingen geopend tussen China en Rusland, Kazachstan en Myanmar, die de Straat van Hormuz vermijden. Ten derde hebben we al vroeg ingezet op schone energie; de bouw van schone energie in China heeft de traditionele energieproductie al overtroffen. In de eerste helft van dit jaar bespaarden elektrische voertuigen in China dagelijks 1,4 miljoen vaten olie, wat bijna gelijkstaat aan het olieverbruik van het Verenigd Koninkrijk over een half jaar. Dus met deze drie punten is de troefkaart van ruwe olie van de VS terug in onze handen gekomen. Gecombineerd met hoge olieprijzen en hoge inflatie is dit eigenlijk het grootste hoofdpijndossier voor de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen, en deze troefkaart hebben wij stevig in handen. Bovenstaande is slechts een persoonlijke mening en vormt geen beleggingsadvies. Let op de risico's.

Wereldwijde staatsobligatierendementen stijgen explosief, is China's lage rente een zegen of een vloek? Onlangs zijn de staatsobligatierendementen wereldwijd sterk gestegen. Het rendement op 30-jarige staatsobligaties in het Verenigd Koninkrijk nadert de 6%, Japan is al boven de 3% uitgekomen, en het rendement op 10-jarige Amerikaanse staatsobligaties is net boven de 5% gebroken. Men kan zeggen dat de wereld een grote crisis in staatsobligatierendementen doormaakt die we in 30 jaar niet hebben gezien. Veel mensen vragen zich af: wat is het rendement op Chinese staatsobligaties? Het rendement op onze 10-jarige staatsobligaties is 1,68%, wat historisch laag is en nog steeds daalt. Velen denken dan: terwijl het voor overheden en bedrijven in het buitenland steeds duurder wordt om geld te lenen, wordt het voor ons juist goedkoper, betekent dat dat wij winnen? Zo simpel is het niet. Waarom blijft het rendement op onze staatsobligaties laag? Drie redenen spelen samen. Ten eerste dalen onze spaarrentes continu, omdat onze geldhoeveelheid eigenlijk blijft groeien. China's M2-geldhoeveelheid beslaat bijna 20% van de wereldwijde totale geldhoeveelheid. Twintig jaar geleden was dat nog ongeveer 5%. Met de wereldwijde grote geldinjecties tijdens de pandemie is de geldhoeveelheid overal gestegen. Als er geen goede investeringsmogelijkheden zijn voor dat geld, blijft het in spaartegoeden zitten, waardoor de rente op spaargeld stap voor stap daalt. Ten tweede is de financieringsvraag van bedrijven nog steeds zwak. Dit blijkt uit de nieuwste sociale financieringscijfers, waaruit blijkt dat de groei van bedrijfsleningen het laagste punt in jaren heeft bereikt. Ten derde ondersteunt onze centrale bank de algehele macroliquiditeit. Om ervoor te zorgen dat iedereen voldoende liquide middelen heeft, blijft onze centrale bank de financiële markten ondersteunen. Daardoor is er relatief veel geld in zowel de obligatie- als aandelenmarkten. Dit veroorzaakt een mismatch tussen vraag en aanbod van staatsobligaties: het aanbod is laag, de vraag hoog, waardoor het rendement op staatsobligaties blijft dalen. Aan de ene kant zijn de staatsobligatierendementen in Europa, de VS en Japan tot recordhoogtes gestegen, aan de andere kant blijven de Chinese staatsobligatierendementen dalen. Wie is er beter af? Beide hebben hun voor- en nadelen. Ten eerste, in Europa en de VS zijn de staatsobligatierendementen historisch hoog, wat het lenen voor bedrijven erg nadelig maakt. Nu de AI-investeringen in Europa en de VS booming zijn, concurreren overheden wereldwijd met AI-investeringen om financiering, wat ertoe leidt dat de rente op Amerikaanse staatsobligaties jaarlijks al 1,26 biljoen dollar bedraagt. Dit zal de sociale zekerheidsuitgaven in de VS overtreffen en de grootste publieke uitgave worden. Het grote tekort zal de Amerikaanse financiën geleidelijk verslechteren, wat op zijn beurt een hogere risicopremie op staatsobligaties vereist, waardoor de rendementen verder dalen en een negatieve risicocyclus ontstaat. In Ray Dalio's nieuwste boek wordt dit het "Minsky moment" van schulden genoemd. Zodra een groot land dit Minsky moment overschrijdt, kan dat het keerpunt zijn voor het verlies van hegemonie. Als hoge staatsobligatierendementen zo risicovol zijn, betekent een laag rendement dan automatisch winst? Ook dat is niet het geval. Ten eerste leidt een laag rendement op staatsobligaties tot kapitaaluitstroom. Als het rendement in het buitenland, bijvoorbeeld in de VS, nog steeds hoog is rond 5%, terwijl het binnenlands rendement op staatsobligaties slechts 1,6% is, stroomt kapitaal van laag naar hoog, wat druk zet op onze wisselkoers. Ten tweede is er druk op banken, omdat de rentemarge van banken blijft krimpen. Gecombineerd met de recente uitgifte van speciale staatsobligaties door ons ministerie van Financiën ter waarde van 360 miljard yuan om zes grote banken kapitaal te verschaffen, zien we dat dit bedoeld is om het kapitaal van banken aan te vullen en hun operationele risico's onder deze dunne rentemarge te beheersen. De voordelen van lage rente zijn ook duidelijk. Het helpt onze industrie te upgraden en biedt onze technologiebedrijven goedkopere financieringskosten. In de huidige situatie, waarin technologische kracht de basis van ons land is, kunnen technologiebedrijven profiteren van de beste financieringsmogelijkheden in jaren. Voor gewone burgers dalen de leen- en hypotheekrentes, waardoor het voor ons belangrijk is om te weten waar we ons geld het beste kunnen plaatsen voor stabiele en goede rendementen. Houd onze toekomstige delen in de gaten, waarin we methoden voor wetenschappelijke vermogensallocatie blijven delen. Tot slot, schuldenproblemen brengen altijd een uitdaging met zich mee, en het rendement op staatsobligaties geeft aan of de situatie koud, heet of gezond is. Te koud of te heet is niet goed; alleen wanneer een economie evenwichtig groeit en lenen en uitlenen in balans zijn, kunnen de financiële markten en de reële economie stabiel zijn. Meer inzichten volgen binnenkort, klik op volgen en ik neem je mee door de renteverlagingcyclus.

De yen daalt na renteverhoging, de renminbi stijgt tegen de trend door en breekt door de 6,7 Vandaag zijn er twee vreemde fenomenen op de wereldwijde valutamarkt verschenen. Het eerste is dat de Bank of Japan eindelijk de rente heeft verhoogd, maar de yen daalt in plaats van stijgt na de renteverhoging. Het tweede vreemde fenomeen is dat de Federal Reserve net een renteverhoging heeft aangekondigd, de dollar de grens van 100 heeft overschreden, maar de renminbi niet daalt maar juist stijgt; vandaag heeft de renminbi de grens van 6,7 doorbroken en staat op 6,69. Wat is de reden achter deze twee afwijkingen? En wat voor impact zal dit hebben op de wereldwijde financiële markten? Laten we eerst naar de yen kijken. De renteverhoging van de Bank of Japan was al lang verwacht door de markt, wat meer aandacht trok was of na deze vierde renteverhoging, de tweede dit jaar, er een reeks van opeenvolgende renteverhogingen zou volgen. De markt heeft al prijsgegeven dat er dit jaar nog twee renteverhogingen zullen komen, en iedereen wachtte op aanwijzingen van Ueda Kazuo. Maar de verwachtingen werden teleurgesteld. Ueda zweeg en zei dat hij geen richtlijnen zou geven over het toekomstige rentebeleid en weigerde ook de inhoud van zijn gesprek met Bassett te onthullen. Dit leidde tot speculaties dat Ueda en de VS hun instrumenten voor gezamenlijke interventie op de valutamarkt misschien kwijt zijn. Deze dovige verklaring zorgde ervoor dat carry trades wereldwijd weer opleefden, wat vandaag de yen koers weer deed dalen tot 157,9. Aan de andere kant is er onze renminbi, die vandaag door de grens van 6,7 is gebroken. Deze sterkte van de renminbi is tegen de trend in, want net na de renteverhoging van de Federal Reserve is het renteverschil tussen China en de VS verder vergroot en de dollarindex is boven de 100 gestegen, wat normaal gesproken zou betekenen dat de renminbi zou moeten depreciëren. Maar als je goed kijkt, zit de renminbi eigenlijk al in een kanaal van opeenvolgende waardestijgingen. De recente waardestijging is onlosmakelijk verbonden met onze sterke export. Vorig jaar bedroeg ons handelsoverschot maar liefst 1,2 biljoen dollar, en in de eerste acht maanden van dit jaar al 800 miljard dollar. Dit is te danken aan de steeds sneller groeiende export; in augustus bedroeg de exportgroei al 25%. De meest opvallende exportbestemming in deze groeicijfers is de VS. In augustus bedroeg onze exportgroei naar de VS zelfs 35%. Hoewel directe export naar de VS minder dan 15% van onze totale export uitmaakt, als je de export via ASEAN, Hongkong en Mexico meerekent, is ongeveer 20% van de Chinese export bestemd voor de Amerikaanse markt. De VS heeft momenteel twee grote behoeften aan Chinese goederen. Ten eerste is de binnenlandse vraag in de VS zeer sterk; de net gepubliceerde detailhandelsverkopen van augustus en de recente verhoging van de groeiverwachting van de Amerikaanse economie door de Federal Reserve tijdens de septembervergadering, die voor volgend jaar waarschijnlijk op 2,6%–2,7% uitkomt, zorgen voor een voortdurende toename van de vraag naar Chinese producten. Ten tweede is er de bloeiende AI-infrastructuur in de VS, die veel AI-apparatuur en basisinfrastructuur vereist, wat een grote vraag creëert naar Chinese geavanceerde productie en apparatuur. Samen verwacht ik dat deze trend zal aanhouden tot 2027 of 2028, en dat onze huidige waardestijging nog niet voorbij is. De renminbi heeft een beheerde zwevende wisselkoers en zal niet snel eenzijdig en continu stijgen; het zal naar verwachting langzaam stijgen binnen het beheer van de zwevende koers. Tegen het einde van het jaar verwacht ik dat de koers langzaam richting 6,6 zal bewegen. Als we de wisselkoersen van China, Japan en de VS naast elkaar leggen, zien we een interessant fenomeen: de hoogte van de wisselkoers van een land wordt niet bepaald door een enkele renteverhoging of -verlaging, maar uiteindelijk door de economische situatie van dat land en de invloed die het heeft binnen het wereldwijde handelssysteem. De waardestijging van de renminbi en de kracht van de dollar weerspiegelen eigenlijk het wereldwijde machtsvertoon van een consumptieland en een productieland. De stijging van de renminbi vandaag heeft ook geleid tot een sterke stijging van de A-aandelenmarkt. Met de renteverhoging van de Federal Reserve achter de rug, krijgt de wereldwijde kapitaalmarkt een adempauze. De lage waardering van de A-aandelen is aantrekkelijk in de wereldmarkt, en ik denk dat we niet te pessimistisch hoeven te zijn; een langzame bullmarkt die terugkeert is waarschijnlijk onderweg. Meer goed nieuws zal ik hier met je delen. Klik op volgen en ik neem je mee door de renteverlagingcyclus. Bovenstaande is slechts mijn persoonlijke mening en geen beleggingsadvies. Let op de risico's.

De wereldwijde centrale banken staan aan de vooravond van een "renteverhogingsgolf", de Japanse centrale bank staat op het punt de rente te verhogen, drie grote risicowaarschuwingen De wereldwijde golf van renteverhogingen door centrale banken komt eraan. Nadat de Federal Reserve gisteravond haar beleidsvergadering voor september heeft afgerond, heeft de Fed voor het eerst in drie jaar de rente met 25 basispunten verhoogd. Let op, volgens de na de vergadering gepubliceerde dotplot zal er dit jaar nog een renteverhoging volgen, en volgend jaar denken maar liefst negen stemgerechtigde leden dat er nog 1 tot 2 verhogingen zullen komen. Dit is waarschijnlijk het startschot voor een wereldwijde golf van renteverhogingen door centrale banken. De Europese Centrale Bank heeft net tijdens de septembervergadering haar tweede renteverhoging van dit jaar aangekondigd. Vanavond zal de Bank of England waarschijnlijk stil blijven staan, maar onderschat dit niet; de Bank of England zal waarschijnlijk in haar toespraak na de vergadering aangeven dat er in november een renteverhoging zal volgen. Bij de vorige vergadering stemden namelijk drie leden tegen, die aandrongen op het begin van een renteverhogingscyclus. Nog gevaarlijker is de vergadering van de Japanse centrale bank morgen. De markt verwacht met 99% zekerheid dat de Japanse centrale bank haar tweede renteverhoging van het jaar zal doorvoeren, de zesde in deze cyclus, waarbij de rente wordt verhoogd van 1% naar 1,25%, het hoogste niveau in 31 jaar. Waarom is deze wereldwijde golf van renteverhogingen zo heftig? De belangrijkste reden is de hoge olieprijs wereldwijd en de energie-importinflatie veroorzaakt door het conflict in het Midden-Oosten. De Amerikaanse CPI van augustus, die net is gepubliceerd, is weer gestegen na een eerdere dalende trend. De kern-CPI kwam hoger uit dan verwacht op 0,3%, en de totale CPI is weer boven de 3,4%. Ook in de eurozone steeg de CPI in augustus boven de 3%, en Japan heeft de beleidsdoelstelling van 2% overschreden. Deze trend wordt vooral veroorzaakt door de onvermijdelijke hoge inflatie door de olieprijs. Wat zijn de mogelijke gevolgen van deze wereldwijde golf van renteverhogingen? Er zijn waarschijnlijk drie grote risico's verborgen. Ten eerste de bekende dollarcyclus. Wanneer centrale banken wereldwijd de rente verhogen, stijgen de financieringskosten en wordt de dollar steeds schaarser. Centrale banken en overheden wereldwijd, samen met grote AI-bedrijven, concurreren om dezelfde beperkte dollarliquiditeit, waardoor het beschikbare bedrag afneemt. Landen en bedrijven die dringend dollars nodig hebben, zullen onder druk komen te staan. Deze dollarcyclus kan leiden tot financiële crises in landen met zwakke financiële systemen, vergelijkbaar met de Latijns-Amerikaanse schuldencrisis in de jaren 80 en de Aziatische financiële crisis in 1997. Het tweede risico is de hoge rente op Amerikaanse staatsobligaties. De rente op Amerikaanse staatsobligaties is nu op het hoogste niveau in 30 jaar. De 10-jaarsrente staat stevig boven de 5%. Na de renteverhoging van de Fed had de markt verwacht dat de lange rente zou dalen, maar in plaats daarvan steeg de korte rente op 2-jaars obligaties, waardoor de hele rentecurve omhoog ging. De rente op Amerikaanse staatsobligaties is de wereldwijde prijsanker voor activa. Als deze rente rond de 5% blijft of zelfs richting 6% gaat, zullen wereldwijde grote activaklassen, waaronder Amerikaanse aandelen, Chinese A-aandelen en goud, een waarderingsdruk ervaren. De volgende psychologische grens die de markt in de gaten houdt is 5,5%, omdat dit het rendement is dat Amerikaanse bedrijven op hun investeringen halen. Als de rente op Amerikaanse staatsobligaties boven het rendement van bedrijfsinvesteringen stijgt, kan dit leiden tot een plotselinge kapitaalstop in de Amerikaanse economie, waardoor de investeringsbereidheid afneemt en de economie in een neerwaartse spiraal terechtkomt. Het derde en diepst verborgen risico is de carry trade in de Japanse yen. Zoals eerder genoemd, zal de Japanse centrale bank morgen waarschijnlijk de rente verhogen, en de markt verwacht nog twee renteverhogingen dit jaar. Zodra de Japanse centrale bank de rente verhoogt en de yen weer in waarde stijgt, kan de carry trade ter waarde van twee biljoen yen wereldwijd worden afgewikkeld. Dit betekent dat kapitaal uit de wereldwijde kapitaalmarkten terugkeert naar Japan, wat kan leiden tot een herhaling van de "zwarte maandag" van augustus 2024. De waarschuwingsgrens ligt bij een yen-dollar wisselkoers van 150. Als de yen onder deze grens zakt, kan de afwikkeling van de carry trade leiden tot het verdwijnen van goedkoop kapitaal op de wereldwijde markten, wat een kettingreactie van hefboomontspanning en een financiële storm kan veroorzaken. Wat betekent deze golf van renteverhogingen voor China? Het meest directe effect is druk op onze exportbedrijven. Naarmate de dollar duurder wordt, komen importbedrijven en bedrijven met dollar-schulden onder druk te staan. Het goede nieuws is dat onze importbedrijven in 2025 al een hedgepercentage van 30% hebben bereikt en zich dus goed hebben voorbereid. Bovendien bevindt de renminbi zich momenteel in een sterke waardestijging, waardoor het valutarisico voorlopig beperkt blijft. Een ander belangrijk effect is de impact op onze kapitaalmarkten. De stijgende wereldwijde liquiditeit zal leiden tot kapitaalvlucht uit opkomende markten, waaronder onze A-aandelen en Hongkong-aandelen. Daarnaast zal de hoge rente op Amerikaanse staatsobligaties de waarderingen van wereldwijde aandelenmarkten drukken. De Amerikaanse en Chinese technologiesectoren zijn met elkaar verbonden; een daling in de Amerikaanse technologiesector zal ook onze technologieaandelen beïnvloeden. Daarom moeten we de komende tijd de uitspraken van centrale banken wereldwijd nauwlettend volgen, vooral de belangrijke beleidsvergaderingen van de Federal Reserve eind oktober en december. Ik zal je blijven informeren over de ontwikkelingen bij de Fed en je de eerste analyses van de wereldwijde financiële markten brengen. Klik op volgen en ik neem je mee door de renteverlagingencyclus.

Vooruitblik op de renteverhoging van de Fed in september: een duifachtige renteverhoging, geen paniek nodig De rentebespreking van de Fed in september staat voor de deur en deze keer lijkt het vrijwel zeker. Hoe heeft de Fed zichzelf stap voor stap in deze situatie van renteverhoging geduwd? De belangrijkste reden is eigenlijk Powell. Tijdens de vergadering in juli gaf Powell een zachte toon aan, waardoor het vertrouwen van de markt in hem afnam. Dit dwong hem in augustus om zijn imago volledig te herzien, waarbij hij vastberaden stelde de inflatie te bestrijden en zei dat hij geen richtlijnen aan de markt zou geven; de data zou spreken voor zich. De afgelopen week kwamen drie belangrijke cijfers uit: de niet-agrarische banen, de PPI en de CPI, allemaal boven verwachting. Daarnaast heeft Iran recentelijk de olieprijs boven de 100 geduwd. De markt dacht: geef je geen richtlijnen? Laat je de markt zelf prijzen bepalen? De markt heeft al geprijsd dat er in september een renteverhoging komt, volg je de markt of niet? Dit is nu het meest ongemakkelijke punt voor Powell. Aangezien hij dit gezegd heeft, denk ik dat hij voor het aanzien van de Fed toch de rente zal verhogen. Maar maak je geen overmatige zorgen, ik zie deze renteverhoging als een duifachtige of preventieve renteverhoging. Wat betekent dat? Dat de inflatie in de VS niet uit de hand loopt en de economie niet oververhit is, maar de Fed toch een renteverhoging doorvoert. Historisch gezien zijn er twee soorten renteverhogingen door de Fed: preventieve renteverhogingen en brandblus-renteverhogingen bij uit de hand gelopen inflatie. Brandblus-renteverhogingen leiden bijna altijd tot een verkrapping van de liquiditeit op de financiële markten, waardoor aandelen, obligaties en goud sterk dalen door verminderde liquiditeit en hogere leenkosten. De andere situatie is de preventieve renteverhoging, waarbij de inflatie nog binnen beheersbare grenzen is. Kijken we naar het verleden, dan daalden Amerikaanse aandelen vaak eerst en stegen daarna weer. Een klassiek voorbeeld is maart 1997, toen de Fed een meesterzet deed. De situatie toen leek erg op nu: de internetrevolutie toen en de AI-revolutie nu brachten enorme productiviteitsverbeteringen en een investeringsgolf op gang. De Fed begon toen met renteverhogingen om overinvestering en oververhitting van de economie te voorkomen. Toen Greenspan de renteverhoging aankondigde, zei hij een beroemde zin: de markt heeft de rente al verhoogd, hij brengt nu alleen de verwachtingen op de grond. Klinkt dat niet bijna identiek aan wat Powell in juli zei? Hoe presteerden de aandelen toen? Van januari tot maart daalden ze ongeveer 13%, maar binnen een week na Greenspans aankondiging herstelden ze zich snel en wonnen ze de verliezen terug. Deze keer is de aandelenmarkt zelfs sterker: sinds juni, toen de aandelen een nieuw hoogtepunt bereikten, is er slechts een lichte daling van ongeveer 2%. De obligatiemarkt daalde echter sterk; die heeft nu drie renteverhogingen ingeprijsd en het rendement op 10-jaars Amerikaanse staatsobligaties is gestegen tot boven de 5%, iets wat in bijna 30 jaar niet is voorgekomen. Hoe de markt zich verder ontwikkelt, hangt grotendeels af van twee factoren. Ten eerste of de hoge olieprijs snel zal dalen. Als Trump erin slaagt een wapenstilstandsakkoord in het Midden-Oosten te bereiken en de olieprijs onder de 90 daalt, dan is deze renteverhogingsronde waarschijnlijk niet iets om bang voor te zijn. Na de renteverhoging in september zal de Fed waarschijnlijk stoppen, omdat de inflatie dan zal blijven dalen. De Fed koopt tijd om ruimte te creëren, en Powells vijf werkgroepen zullen het inflatiekader aanpassen, waardoor de inflatie waarschijnlijk in het eerste of tweede kwartaal van volgend jaar op het doel zal zitten. Dan heeft de Fed geen excuus meer om de rente te verhogen. Maar in het slechtste geval, als de olieprijs boven de 100 blijft, wordt december gevaarlijk en is een extra renteverhoging in december waarschijnlijk. Twee opeenvolgende renteverhogingen kunnen een diepe val voor de aandelenmarkt betekenen. De richting van de renteverhogingscyclus en de wereldwijde activa hangt vooral af van of de Amerikaanse economie in recessie raakt. Als dat niet gebeurt, kunnen de aandelen waarschijnlijk binnen een jaar herstellen. De AI-technologie in de VS is nog steeds in volle ontwikkeling, het BBP groeide in het eerste kwartaal met 2,1% en in het tweede kwartaal met 1,5%, wat gezond is, en de arbeidsmarkt is bijna volledig bezet. Met zo'n veerkrachtige economie zie ik deze renteverhoging als een duifachtige verhoging, dus geen paniek. Maar als de olieprijs op korte termijn boven de 100 blijft, moeten we wel alert zijn op risico's. Dit is slechts mijn persoonlijke mening en geen beleggingsadvies. Let op de risico's.

Beide partijen laten het afweten, de centrale bank faalt! Drie grote leiders breken gezamenlijk de muur af, de Amerikaanse financiële discipline faalt volledig Na de onverwacht sterke Amerikaanse banenrapportage plaatste Trump een bericht waarin hij zei dat de Federal Reserve de rente moet verlagen, anders stopt hij met zaken doen met alle landen die een handelsoverschot met de VS hebben. Daarna plaatste hij nog een bericht waarin hij zei dat de Amerikaanse rente nu tussen 0,5% en 1% zou moeten liggen, en niet op 4%. De huidige federale fondsenrente is 3,5%-3,75%, wat betekent dat Trump oproept tot een renteverlaging van 250-325 basispunten in één keer, wat volledig in tegenspraak is met de marktverwachting van een renteverhoging door de Fed in september. Onlangs zei ik in een video dat de drie grote leiders in de VS nu Trump, Fed-voorzitter Powell en minister van Financiën Yellen zijn, die elk hun eigen koers varen. Trump controleert de olieprijs, Yellen de tienjaarsrente op staatsobligaties, en Powell de renteverwachtingen. Maar deze drie mensen beheren allemaal de prijs van de dollar, oftewel de rente, terwijl niemand echt het geldvolume beheert. De enorme Amerikaanse schuld van 40 biljoen dollar zorgt ervoor dat de Amerikaanse staatsobligatierente hoog blijft, de tienjaarsrente is al boven de 4,8% en stijgt richting de 5%. De kernvraag is hoe het Amerikaanse schuldenniveau beheerd moet worden. Mijn antwoord in vier woorden: financiële discipline. Wat is financiële discipline? Het gaat erom hoe de overheid haar uitgaven beheert en wie het recht heeft om nee te zeggen tegen de drang van de overheid om geld uit te geven. De overheid wil van nature geld uitgeven. In het verkiezingssysteem willen kiezers sociale voorzieningen, politici durven die niet te verminderen uit angst voor herverkiezing, en blijven die zelfs uitbreiden. Meer voorzieningen betekent natuurlijk meer uitgaven, de overheid heeft de natuurlijke neiging om het budget steeds te verhogen. Financiële discipline vereist toezicht, er zijn drie controlepunten om de schuld te beheersen. Het eerste is het Amerikaanse begrotingsproces. Voor 1960 streefde de VS naar een evenwichtige begroting. Maar in 1960 kwam het Keynesianisme op, dat pleit voor overheidsstimulering van de economie, waarbij een gematigd begrotingstekort groei en volledige werkgelegenheid kan ondersteunen. Deze theorie werd wereldwijd geaccepteerd, en de Amerikaanse overheid ging over op het leven op schuld en werd een consumptiemaatschappij. Keynesianisme stelt dat het tekort 3% van het BBP mag zijn, maar het werkelijke Amerikaanse tekort is nu 6%, het dubbele van de 3% die Yellen aanvankelijk noemde. De "Great American Act" die zij promoot, zal de komende tien jaar de belastingen blijven verlagen, waardoor de financiële last toeneemt en het tekort tegen 2036 waarschijnlijk boven de 7% zal uitkomen. Het eerste controlepunt faalt, we gaan naar het tweede: het congres toezicht. De Amerikaanse begroting moet door het congres worden goedgekeurd, dat uit twee partijen bestaat en in theorie het begrotingsbeleid van de regering moet controleren. In werkelijkheid bekritiseren beide partijen het tekort als ze in de oppositie zijn, maar als ze aan de macht zijn, geven ze elk op hun eigen manier royaal uit. De Democraten besteden geld aan gezondheidszorg, nieuwe energie en immigratiesubsidies; de Republikeinen aan defensie, AI-infrastructuursubsidies en belastingverlagingen voor kiezers. Het toezicht van beide partijen is slechts een formaliteit geworden en een middel om stemmen te winnen. De tweede verdedigingslinie faalt, nu komt de derde: de onafhankelijkheid van de centrale bank. De Amerikaanse overheidsuitgaven worden gefinancierd door schuld, als de centrale bank meewerkt en de rente verhoogt, stijgen de leenkosten voor de overheid en wordt het moeilijker om de schuld af te lossen. Vroeger viel de Fed onder het ministerie van Financiën, dat de centrale bank als geldzak gebruikte om goedkoop schulden uit te geven, en eiste dat de Fed de rente niet verhoogde en geld bijdrukte om staatsobligaties te kopen. In 1951 tekenden de Fed-voorzitter en het ministerie van Financiën een scheidingsakkoord, waardoor de Fed sindsdien onafhankelijk de rente kan bepalen. Hoe onafhankelijk is de Fed nu? Op de jaarlijkse bijeenkomst van centrale banken presenteerde de nieuwe voorzitter Powell zich als een havik die de inflatie bestrijdt, zei dat de Fed volledig verantwoordelijk is voor inflatie en zal optreden als de inflatie hoog blijft, wat het vertrouwen van de markt versterkte. Maar ik zeg al langer dat Powell in 2025 openlijk zal pleiten voor het herschrijven van het scheidingsakkoord van 1951, en vindt dat het ministerie van Financiën meer marktbeheersingsrechten moet krijgen en een deel van de 6,7 biljoen dollar aan activa en passiva van de Fed moet overdragen aan het ministerie. Powell verzwakt eigenlijk op subtiele wijze de firewall en biedt een olijftak aan het ministerie van Financiën. De situatie is duidelijk: Amerikaanse staatsobligaties hebben problemen, de 30-jarige rente is boven 5,3%, de 10-jarige boven 4,8%, beide het hoogste in 20 jaar. De drie grote leiders staan voor de schuldenfirewall: Trump botst van buitenaf tegen de muur, Yellen duwt de muur van de zijkant, en Powell, die onafhankelijk zou moeten zijn, breekt de muur van binnenuit af, verrassend eensgezind. De kortetermijnproblemen met Amerikaanse staatsobligaties zijn niet op te lossen, de markt richt zich op kortetermijnoplossingen, zoals terugkoop door het ministerie van Financiën en dalende olieprijzen, maar die lossen het lange termijn probleem van financiële discipline niet op. Pas als Yellen de toekomstige begroting aanpast en Trump het over het verminderen van uitgaven heeft, is er hoop voor Amerikaanse staatsobligaties. Het keerpunt kan na de tussentijdse verkiezingen komen; als Trump beide kamers verliest, zal de oppositie de "Great American Act" en de begroting heroverwegen of zelfs verwerpen, wat een nieuwe kans voor Amerikaanse staatsobligaties kan betekenen. Bovenstaande is slechts mijn persoonlijke mening en geen beleggingsadvies, wees voorzichtig met risico's.

De Amerikaanse CPI in augustus was iets hoger dan verwacht, de kans op een renteverhoging in september is 90%, negatief nieuws is verwerkt en de markt stijgt Zojuist zijn de belangrijke Amerikaanse CPI-cijfers van augustus gepubliceerd, en de totale CPI overtrof de verwachtingen van de markt. Iedereen lette vooral op de maand-op-maand kern-CPI, die uitkwam op 0,3%, hoger dan de verwachte 0,2%. Hoewel de totale kern-CPI daalde van 2,5 naar 2,4 ten opzichte van vorige maand, wordt vanwege de hogere maand-op-maand stijging verwacht dat de Federal Reserve waarschijnlijk in september de rente zal verhogen. De kans op een renteverhoging steeg van 69% vóór de publicatie naar meer dan 91%, wat betekent dat het vrijwel zeker is dat de Fed in september een renteverhoging doorvoert. Maar er is geen reden tot paniek, want de markt heeft deze renteverhoging al ingeprijsd. We zien dat het rendement op Amerikaanse staatsobligaties met een looptijd van tien jaar bijna 5% bereikt, terwijl de wereldwijde aandelenmarkten al een correctie hebben doorgemaakt. Daarom voelt de markt zich na de publicatie van deze cijfers juist opgelucht. De Amerikaanse aandelenmarkt daalde licht, maar herstelde zich daarna weer, goud steeg direct en brak door de 4400. Het korte termijn rendement op Amerikaanse staatsobligaties, zoals de 2-jaars, piekte en daalde daarna weer. De hele markt lijkt zich nu stabiel te voelen. Iedereen weet dat de Fed in september gaat verhogen, maar deze renteverhoging is geen reeks van opeenvolgende verhogingen, het is een symbolische stap om het vertrouwen van de Fed in de strijd tegen inflatie te tonen. Omdat de markt al eerder is gedaald, heeft deze nu juist meer kracht om weer in een opwaartse trend te komen. Voor de aankomende beleidsvergadering van de Fed volgende week richten we ons meer op wat de nieuwe voorzitter, Powell, zal zeggen over een mogelijke renteverhoging op 28 oktober. De markt denkt nu waarschijnlijk dat die er niet komt, omdat oktober vlak voor de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen ligt. Daarna zullen de CPI- en PCE-cijfers in oktober en november naar verwachting verder afkoelen, wat de basis legt voor een pauze in december. De meeste investeringsbanken op Wall Street voorspellen dat er volgend jaar twee renteverlagingen zullen komen, waarmee een nieuwe cyclus van renteverlagingen begint. Dus het nieuws van vandaag is eigenlijk geruststellend voor iedereen, er is geen reden tot paniek en we gaan weer een stabiele fase in. Dit is slechts een persoonlijke mening en geen beleggingsadvies, wees voorzichtig met risico's.

Vandaag worden de markt tegelijkertijd door drie grote negatieve factoren getroffen, drie belangrijke gebeurtenissen. Ten eerste publiceerde de VS de PPI voor augustus, die de marktverwachtingen overtrof, van 4,7% vorige maand direct gestegen naar 5,4%, hoger dan de verwachte 5,3%, wat betekent dat het cijfer van de 4% direct naar de 5% sprong. Dit heeft het vertrouwen in de markt voor de CPI van morgen direct aangetast; iedereen denkt dat de Federal Reserve gezien de stijging van de olieprijzen waarschijnlijk in september zal gaan verhogen. Na de publicatie van de PPI is de kans op een renteverhoging door de Fed gestegen van net boven de 60% naar 74%, dit is de eerste klap. De tweede klap is de olieprijs van vandaag. Door het conflict in het Midden-Oosten dat weer is verergerd, en de Houthi-milities die opnieuw problemen veroorzaken, is de WTI-olieprijs vandaag door de grens van 100 dollar gebroken. Deze olieprijs zal worden meegenomen in de overwegingen van de Fed voor renteverhogingen, oftewel olieprijsinflatie leidt tot renteverhogingen door de Fed. De derde negatieve factor is de zojuist afgesloten rentebesluitvergadering van de Europese Centrale Bank in september, waarbij de ECB de rente met 25 basispunten heeft verhoogd. Wat betekent deze renteverhoging? Het betekent dat de wereldwijde liquiditeit opnieuw is aangescherpt, het niveau is weer verhoogd. We zien dat na deze renteverhoging zowel de Amerikaanse staatsobligatierendementen als de Europese obligatierendementen collectief zijn gestegen. Bovendien heeft de ECB haar verwachtingen voor de Europese economie en inflatie verhoogd, met een langere inflatieduur tot 2028; de inflatieverwachting voor 2028 is verhoogd van 2,2% naar 2,3%. Tijdens de persconferentie gaf ECB-president Lagarde echter een beetje goed nieuws, een klein beetje. Ze noemde drie verrassingen: ten eerste, de veerkracht van de Europese economie overtrof haar verwachtingen; ten tweede, de huidige inflatiesituatie in Europa is beter dan ze had gedacht, wat betekent dat de olieprijs zich niet sterk heeft verspreid naar andere goederen, en consumenten hebben automatisch hun aankopen aangepast door minder te kopen van dure producten en meer van goedkopere, waardoor de prijsstijgingen, vooral van voedsel, beperkt zijn gebleven; ten derde, vanwege het aanhoudende conflict in het Midden-Oosten dat langer duurt dan verwacht, heeft men de inflatieverwachting voor 2028 aangepast. Kortom, de intensiteit van de inflatie is niet zo hevig, maar de duur zal langer zijn. Deze verklaring gaf de markt enige geruststelling, wat betekent dat de grootste zorg van de markt, de olieprijs, minder impact lijkt te hebben op de consumenten in Europa en de VS dan verwacht. Daarom is de kans op een renteverhoging door de Fed gedaald van 74% naar ongeveer 70%. Een kans van 70% betekent dat een renteverhoging in september zeer waarschijnlijk is. Maar er is geen reden tot paniek, want de markt heeft de kans op een renteverhoging door de Fed al grotendeels ingeprijsd. De nieuwe voorzitter van de Fed, Waller, heeft tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van centrale banken in augustus al een hawkish renteverhogingsvooruitzicht gegeven. Deze renteverhoging kan dus een negatieve verrassing zijn op korte termijn, maar op lange termijn juist een stabiliserende factor voor het marktsentiment. Of er daadwerkelijk wordt verhoogd, hangt af van de Amerikaanse CPI voor augustus die morgenavond wordt gepubliceerd. Om 20:00 uur morgenavond volgt een gelijktijdige analyse. Bovenstaande is slechts een persoonlijke mening en geen beleggingsadvies, let op de risico's.