Japońskie obligacje skarbowe osiągają 3%, a wiele osób myśli na początku: Co mnie to obchodzi? W rzeczywistości ma to duże znaczenie. Ponieważ Japonia przez ostatnie dziesięciolecia była jednym z ważnych źródeł taniego kapitału na świecie. Gdy japońskie stopy procentowe zaczynają rosnąć, amerykańskie 10-letnie obligacje skarbowe oscylują wokół 5%, a do tego dochodzi wzrost cen ropy, globalny rynek tak naprawdę zaczyna przeliczać wszystko na nowo: Czy pieniądze są jeszcze tanie? Jeśli odpowiedź brzmi „nie są już tanie”, logika wyceny wielu aktywów ulegnie zmianie. Akcje technologiczne o wysokiej wycenie będą musiały ponownie zmierzyć się z presją stóp dyskontowych; Firmy emitujące obligacje będą miały wyższe koszty finansowania; Rządy zaciągające nowe długi na spłatę starych będą miały coraz większe obciążenia odsetkowe; Złoto, dolar, obligacje długoterminowe i akcje również zostaną ponownie ocenione. Dlatego kluczową kwestią nie jest to, czy „3% japońskich obligacji skarbowych jest przerażające”. Prawdziwie ważne jest to, że: Globalny minimalny poziom bezpiecznego zwrotu rośnie. Kiedyś pieniądze były tanie, rynek mógł dawać wyższą wycenę opartą na opowieściach. Teraz pieniądze są droższe, rynek staje się bardziej wybredny: Czy jest przepływ gotówki? Czy zadłużenie jest duże? Czy wycena jest wysoka? Czy zyski poradzą sobie z wysokimi stopami procentowymi? Czy kursy walut i ceny ropy nadal będą wywierać presję inflacyjną? Zwykli ludzie nie muszą codziennie zgadywać wzrostów i spadków, ale przynajmniej powinni zwracać uwagę na 4 rzeczy: Rentowność 10-letnich amerykańskich obligacji skarbowych; Rentowność 10-letnich japońskich obligacji skarbowych; Cena ropy Brent; Kurs dolara do juana. Ponieważ te wskaźniki nie są odosobnionymi liczbami, one decydują o kosztach kapitału, kierunku i preferencjach ryzyka na świecie. W erze wysokich stóp procentowych pieniądze są droższe, ryzykowne aktywa wymagają większej selekcji, a prawdziwą wartością jest przepływ gotówki.

Czwarty krok w ekonomicznym radarze dla zwykłych ludzi to nie nauka większej ilości wiedzy, lecz rozpoczęcie zarządzania sobą. Na końcu inwestowania najtrudniejsze nie jest zrozumienie makroekonomii ani sprawozdań finansowych, lecz zrozumienie własnych reakcji. Gdy ceny rosną, chce się gonić za wzrostem, Gdy spadają, chce się uciekać, Sprzedaż zbyt wcześnie wywołuje żal, Kupno za drogo powoduje trzymanie się na siłę, Gdy inni zarabiają, pojawia się niepokój, Gdy samemu się traci, zaczyna się wątpić w życie. To nie są problemy pojedynczych osób, to jest natura ludzka. Dlatego piąty etap to uzupełnienie o psychologię inwestowania i kontrolę ryzyka. Musisz wiedzieć, że najdroższym błędem na rynku często nie jest pomylenie kierunku raz, lecz przejęcie kontroli przez emocje. Z powodu paniki sprzedaje się długoterminowe aktywa. Z powodu FOMO goni się za przewartościowanymi aktywami. Z powodu zakotwiczenia trzyma się kurczowo jedną cenę kosztową. Z powodu nadmiernej pewności siebie bierze się szczęście za umiejętność. Z powodu potwierdzenia błędu widzi się tylko informacje wspierające własną ocenę. Prawdziwie dojrzały inwestor nie jest pozbawiony emocji, lecz ma zasady ograniczające emocje. Przed zakupem zadaj sobie 10 pytań: Dlaczego kupuję? Jak długo zamierzam trzymać? Jaką rolę pełni w moim portfelu? Jaką maksymalną stratę mogę zaakceptować? Czy wycena jest rozsądna? Czy fundamenty się zmieniły? Czy środowisko makroekonomiczne to wspiera? Czy są alternatywne opcje? Co jeśli się mylę? Jakie są zasady stop loss lub rebalansowania? Te pytania mogą wydawać się uciążliwe, ale pomogą ci uniknąć wielu impulsywnych decyzji. Szósty etap to spojrzenie na aktywa chińskie i globalne cykle. Bo zwykły człowiek nie może patrzeć tylko na jeden rynek. Chiny mają swoje cykle polityczne, cykle nieruchomości, cykle kredytowe. USA mają swoje cykle inflacji, stóp procentowych, dolara. Globalnie są też takie czynniki jak deglobalizacja, restrukturyzacja łańcuchów dostaw, energia, przemysł zbrojeniowy, półprzewodniki. Nawet w sektorze technologicznym chińskie, amerykańskie i hongkońskie akcje technologiczne mają różne logiki wyceny. Na rynku A akcji patrzy się na politykę, płynność i apetyt na ryzyko. Na rynku H akcji patrzy się na płynność dolara, fundamenty Chin i nastroje inwestorów zagranicznych. Na rynku amerykańskim patrzy się na zyski, stopy procentowe i nakłady kapitałowe w technologii. Złoto zależy od realnych stóp procentowych i wiarygodności waluty. BTC zależy od płynności, apetytu na ryzyko i nastrojów cyklicznych. Gdy umieścisz te zmienne na jednej mapie, inwestowanie przestaje być zgadywaniem wzrostów i spadków, a staje się oceną: w jakim cyklu jesteśmy, które aktywa mają przewagę, jakie ryzyka się kumulują. Zwykły człowiek nie musi codziennie przewidywać rynku. Ale musi wiedzieć, na co stawia. Nie stawia na kierunek, lecz na cykl. Nie obstawia przyszłości, lecz zarządza ryzykiem. Nie goni za modą, lecz buduje system. Na końcu odkryjesz, że ekonomiczny radar naprawdę trenuje nie „umiejętność czytania wykresów”, lecz zdolność do długoterminowego przetrwania.